Η Διακήρυξη της Ιένας είναι μια κοινοπραξία εταίρων. Περιλαμβάνει πολλές Έδρες της UNESCO, σχετικούς διεθνείς οργανισμούς και ακαδημίες επιστημών, οργανισμούς και δίκτυα τεχνών, επιχειρηματικές εταιρείες, κινήματα της κοινωνίας των πολιτών, καθώς και πολλά άτομα. Γιορτάσαμε την παγκόσμια έναρξή μας το 2021. Στο εγγύς μέλλον, θα γιορτάσουμε τη Διακήρυξη σε κάθε ήπειρο, τελικά, σε πολλές περιοχές της γης.
Υποστηρίζουμε τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (ΣΒΑ των Ηνωμένων Εθνών). Γι' αυτό συγκεντρώνουμε έναν μεγάλο αριθμό και μια μεγάλη ποικιλία υπογραφόντων της Διακήρυξης της Ιένας. Καθώς αναπτυσσόμαστε, συνεργαζόμαστε με ΜΚΟ, σχολεία και άλλους για να ενθαρρύνουμε τις κοινότητες και τις κυβερνήσεις να αλλάξουν ενεργά υπέρ της βιωσιμότητας.
Κατευθυντήριες γραμμές για δράση
Η Διακήρυξη της Ιένας περιλαμβάνει έξι αρχές:
Δηλώνουμε ότι
1
Η επιτάχυνση της προόδου προς την επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης και η επιτυχής εφαρμογή της «Δεκαετίας Δράσης» του ΟΗΕ απαιτεί μια μετάβαση από τη συζήτηση για τη βιωσιμότητα στη βιώσιμη ζωή. Μια τέτοια μετατόπιση υπονοεί την ανάγκη να επικεντρωθούμε ιδιαίτερα στις καθημερινές πρακτικές των ανθρώπων. Αυτό περιλαμβάνει την ανάπτυξη πολιτικών που επιτρέπουν, προωθούν και υποστηρίζουν ριζικές αλλαγές στις καθημερινές ενέργειες των ανθρώπων.
2
Πολλές πολιτικές βιωσιμότητας πηγάζουν από μια διχοτομία ανθρώπου-φύσης, κατανοώντας τη φύση ως το περιβάλλον της ανθρωπότητας. Ωστόσο, με το σώμα μας είμαστε οι ίδιοι αναπόσπαστο μέρος της φύσης και την ενσωματώνουμε επίσης στις πρακτικές μας με συγκεκριμένους τρόπους, ανάλογα με το τι κάνουμε. Αυτή η προϋπόθεση αντιστρέφει την προοπτική της βιωσιμότητας από μια αντίθεση φύσης-κοινωνίας σε μια αλληλεξαρτώμενη σχέση κοινωνίας-φύσης.
3
Οι περισσότερες από τις παρούσες κρίσεις βρίσκουν τις ρίζες τους σε ακούσιες, συχνά προβλέψιμες, προβληματικές συνέπειες των ανθρώπινων ενεργειών που, τελικά, έχουν παγκόσμια σημασία. Αυτό υπονοεί την ανάγκη να οριστεί η κρίση ως πρωτίστως κοινωνικό και όχι ως καθαρά περιβαλλοντικό ζήτημα και να επεκταθεί αυτό που θεωρείται η βάση γνώσεών της.
4
Η καθιέρωση μακροπρόθεσμων βιώσιμων τρόπων ζωής απαιτεί την αναγνώριση των καθημερινών πρακτικών ως βασικών μοχλών του μετασχηματισμού. Αυτό απαιτεί σεβασμό της πολιτιστικής, κοινωνικής και περιφερειακής ποικιλομορφίας αυτών των πρακτικών, καθώς και των προηγούμενων εμπειριών προσαρμογής. Σε αυτό το πλαίσιο, οι κοινωνικές και οι ανθρωπιστικές επιστήμες πρέπει να διαδραματίσουν κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση των πολιτικών βιωσιμότητας.
5
Οι μετασχηματισμοί προς τη βιώσιμη διαβίωση θα γίνουν ευρέως αποδεκτοί εάν αναπτυχθούν από κοινού από καθημερινούς ανθρώπους, συγκεκριμένα ενδιαφερόμενα μέρη και υπεύθυνους χάραξης πολιτικής σε όλα τα επίπεδα, σε συνεργασία με ακαδημαϊκούς εμπειρογνώμονες και επιστήμονες. Αυτό συνεπάγεται μια ριζική μετατόπιση από την επιβολή στρατηγικών «ένα μέγεθος για όλους» από πάνω προς τα κάτω και προς ειδικά προσαρμοσμένες προσεγγίσεις.
6
Οι πολιτιστικές, κοινωνικές και φυσικές διαστάσεις των καθημερινών πρακτικών είναι όλες εγγενώς συνδεδεμένες, τοπικά ενσωματωμένες και παγκοσμίως αλληλένδετες με συγκεκριμένους τρόπους. Αυτή η γνώση απαιτεί ακαδημαϊκή έρευνα που υπερβαίνει τα επιστημονικά σιλό, ενώ παράλληλα επωφελείται από τα ευρήματα κάθε επιστημονικού κλάδου και υποστηρίζεται από νέες μορφές οργάνωσης της έρευνας.
7
Η γνήσια διεπιστημονική έρευνα θα πρέπει να παρέχει πληροφορίες και γνώσεις σε προσιτή μορφή και να διευκολύνει την συμμετοχική παραγωγή γνώσης. Αυτό απαιτεί την υποστήριξη κινημάτων από τη βάση προς την κορυφή μεταξύ των σχετικών κοινοτήτων, επιτρέποντάς τους να προσφέρουν αποτελεσματικές συνεισφορές και να αναλάβουν δράση.
8
Ένας βαθύς κοινωνικός μετασχηματισμός σε όλες τις γενιές απαιτεί ιδιαίτερα ενεργή συμμετοχή των νέων σε αυτή τη μετατόπιση από την αρχή. Αυτό απαιτεί να έχουν πρόσβαση σε ισχυρή πληροφόρηση και εκπαίδευση, συμμετοχή στα κοινά, καθώς και πολιτική συμμετοχή.
9
Για να δημιουργηθούν πολιτισμικά και περιφερειακά ποικιλόμορφοι τρόποι βιώσιμης ζωής, η δημιουργικότητα και μια νέα αισθητική είναι απαραίτητες. Ο τρόπος με τον οποίο κάνουμε τα πράγματα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το τι σημαίνουν για εμάς, από το πώς βλέπουμε τον κόσμο και τη θέση μας σε αυτόν. Οι τέχνες σε όλες τις μορφές τους, μαζί με τις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες, είναι ζωτικής σημασίας για την επέκταση των νοοτροπιών, παρέχοντας νέες προοπτικές στους τρόπους ζωής. Αυτό θα επιτρέψει στην ανθρωπότητα να μετακινηθεί από την εποχή της εξαγωγής προς πολιτισμούς αναγέννησης, να επιτύχει τους ΣΒΑ με αυξημένη ταχύτητα και βάθος και να εξασφαλίσει μετρήσιμη επιτυχία.
10
Για το σκοπό αυτό, καλούμε όλα τα σχετικά πολιτικά και επιστημονικά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοδοτικών φορέων, να χρησιμοποιήσουν τη «Δεκαετία Δράσης» του ΟΗΕ ως μια χρονική στιγμή για να διασφαλίσουν ότι η πολιτιστική διάσταση βρίσκεται στον πυρήνα των προγραμμάτων βιωσιμότητας. Αυτό περιλαμβάνει την ανάγκη για:
Αναδιαμόρφωση της βασικής προοπτικής από ένα περιβαλλοντικό ζήτημα σε μια κοινωνική πρόκληση
Συμπλήρωση των στρατηγικών από πάνω προς τα κάτω, προσανατολισμένων στις λύσεις, με πιο συμπεριληπτικές, περιφερειακά διαφοροποιημένες προσεγγίσεις από κάτω προς τα πάνω που αποφεύγουν τα προβλήματα
Προώθηση της συμμετοχής των νεότερων γενεών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων
Μεταρρύθμιση της έρευνας για τη βιωσιμότητα, της χρηματοδότησης και της οργάνωσής της
Ενίσχυση της διεπιστημονικής συνεργασίας σε όλους τους τομείς της έρευνας
Αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών όλων των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, με έμφαση στις παγκόσμιες κοινωνικές έκτακτες ανάγκες και την κατακτησή τους
Ίδρυση πανεπιστημίων, ερευνητικών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ως αυθεντικά παραδείγματα για τον κοινωνικό μετασχηματισμό
Ενσωμάτωση των τεχνών, καθώς και των ευρημάτων από τις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες στον κοινό σχεδιασμό μελλοντικών, πολιτισμικά και περιφερειακά διαφορετικών «τρόπων βιώσιμης διαβίωσης».

Η Διακήρυξη της Ιένας 2021










