Θεατρική παράσταση: Σας αρέσει ο Μπραμς;

Το Θέατρο του Ιόνιου έχει την τιμή να φιλοξενεί την ΚΑΤΙΑ ΓΕΡΟΥ, μια κορυφαία ηθοποιό του ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ του Κάρολου Κουν, σε ένα έργο της Μάρως Δούκα, το "Σας αρέσει ο Μπραμς;", την προσεχή Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008, στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, στις 21:15 μμ. ΑΚΡΙΒΩΣ. Η παράσταση πραγματοποιείται με την ευγενική στήριξη του περιοδικού ΠΟΡΦΥΡΑΣ.

Το Θέατρο του Ιονίου, του οποίου τα περισσότερα μέλη είναι φοιτητές του Ιονίου Πανεπιστημίου, ιδρύθηκε στην πόλη της Κέρκυρας τον Οκτώβριο του 2007 ως ιδιωτική πρωτοβουλία για την ανάπτυξη υγιούς, σοβαρού και ποιοτικού θεάτρου στην πόλη της Κέρκυρας.

---

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ –με την ευγενική στήριξη του περιοδικού «πόρφυρας»- φιλοξενεί την Πέμπτη 27 Μαρτίου για μια μοναδική παράσταση στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ (και με ώρα έναρξης 9:15 μ.μ. ΑΚΡΙΒΩΣ) την Κάτια Γέρου με το έργο της Μάρως Δούκα «Σας αρέσει ο Μπραμς;» σε σκηνοθεσία Κυριάκου Κατζουράκη.

Πρόκειται για τη μαρτυρία-κατάθεση ενός «ανώνυμου» κοριτσιού από την πρώην Σοβιετική Ένωση, που έρχεται στην Ελλάδα μετά τα ιστορικά γεγονότα του 1990 και γίνεται θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης (trafficking). Η νεαρή Ιρίνα, ξετυλίγοντας ενώπιον ακροατηρίου το κουβάρι της ανεκπλήρωτης ζωής της, μιλάει για τη χαμένη της πατρίδα, για τη χαμένη της κουλτούρα και τα ανεκπλήρωτα όνειρά της. Και, μέσα από τη συγκλονιστική ερμηνεία της Κάτιας Γέρου, μιλάει για όλους μας.

Στο προλογικό της σημείωμα η Μάρω Δούκα αναφέρει επιγραμματικά: «…Trafficking and prostitution! Στα αγγλικά ηχεί κάπως σαν εισαγωγές-εξαγωγές! Η άποψη εξάλλου ότι κανείς δεν μπορεί να εκπορνεύσει μια γυναίκα που δεν θέλει, ανέκαθεν υποστήριζε εφησυχαστικά την τρέχουσα ηθική της τρέχουσας πρακτικής στην τρέχουσα ζωή. Για μένα βέβαια το θέμα είναι άλλο: Πού και πώς συναντιέται η γυναίκα του εκτρωματικού υπαρκτού σοσιαλισμού με τη γυναίκα του ελισσόμενου και κανιβαλικού υπαρκτού καπιταλισμού…»

Η Κάτια Γέρου σπούδασε θέατρο (1976-79) στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, το οποίο και δεν θα εγκαταλείψει παρά πρόσφατα, ύστερα πια κι απ’ το θάνατο του Γιώργου Λαζάνη. Η επαφή της με τον Κάρολο Κουν, τον Γιώργο Λαζάνη, τον Μίμη Κουγιουμτζή, τη Ρένη Πιττακή, τη Μάγια Λυμπεροπούλου, τον Γιώργο Αρμένη, κι ακόμα με συνεργάτες όπως: Γιάννης Τσαρούχης, Διονύσης Φωτόπουλος, Γιώργος Πάτσας, Κυριάκος Κατζουράκης, Μάνος Χατζιδάκις, Μίκης Θεοδωράκης, Χρήστος Λεοντής, Ζουζού Νικολούδη, Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα (όπου ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό) έφεραν από πολύ νωρίς την Κάτια Γέρου στο επίκεντρο μιας δημιουργικής κοσμογονίας που σημάδεψε όχι μονάχα το Θέατρο Τέχνης αλλά ολόκληρο το ελληνικό θέατρο την περίοδο της μεταπολίτευσης και τουλάχιστον μέχρι το θάνατο του Καρόλου Κουν (1987).

Απόλυτα αφοσιωμένη στο όραμα του Καρόλου Κουν και του Θεάτρου Τέχνης για ένα θέατρο ουσίας, εργατική και προσηλωμένη όσο καμιά ίσως άλλη, η Κάτια Γέρου ήταν παντού. Στο Υπόγειο, στην Επίδαυρο, στη Λαϊκή Σκηνή (Θέατρο Βεάκη), κι αργότερα στη Φρυνίχου στο νέο θέατρο. Στο πολύ πλούσιο βιογραφικό της καταγράφονται αξεπέραστες προσεγγίσεις ρόλων-σταθμών. Για να αναφερθούμε μόνο επιγραμματικά: Τρωαδίτισσες (Κασσάνδρα), Ορέστεια (Κασσάνδρα), Ιφιγένεια εν Αυλίδι (Ιφιγένεια), Ηλέκτρα Σοφοκλή (Χρυσόθεμις), Άλκηστις (Άλκηστις), Οιδίπους επί Κολωνώ (Ισμήνη), κι ακόμα: Στρίντμπεργκ (Δεσποινίς Τζούλια, Σουάνεβιτ, απ’ τα ομώνυμα έργα, Γκέρντα απ’ την «Καταιγίδα»), Μπότο Στράους: «Το πάρκο» (Τιτάνι), Γκόρκι: «Παραθεριστές» (Βαρβάρα), Σαίξπηρ: «Ριχάρδος Γ΄» (Λαίδη Άννα), «Όπως σας αρέσει» (Ροζαλίντα), Τσέχωφ: «Τρεις αδερφές» (Μάσα), και μια σειρά άλλοι ρόλοι από το σύγχρονο ελληνικό και ξένο δραματολόγιο. Ερμηνείες που σχεδόν πάντοτε αποτελούσαν γεγονός.